Zofia Radwańska-Paryska

Zofia Radwańska-Paryska zamieniła wielkomiejskie życie w Warszawie na tatrzańskie granie i doliny. Na stałe w Zakopanem zamieszkała w 1938 roku. Z jej wielkiej miłości do gór zrodziła się odwaga i determinacja w zdobywaniu kolejnych szczytów, wytyczania i przemierzania najtrudniejszych górskich tras. Jak pierwsza kobieta w Polsce została ratowniczką TOPR, a w 1951 roku została kwalifikowaną przewodniczką górską na świecie.

W swojej działalności naukowej skupiała się na Tatrach. Od 1951 roku tworzyła wraz z prof. Władysławem Szaferem Tatrzańską Stację Naukową Zakładu Ochrony Przyrody PAN, która zajmowała się badaniami nad przyrodą Tatr i Podtatrza. Poświęcając się działalności naukowej i taternickiej w czasie II wojny światowej pomagała uciekającym Polakom i Żydom przedostać się przez Tatry do Węgier. Wraz z ukochanym mężem Witoldem Paryskim opracowała spis przyśpiewek góralskich. Była silnie związana z kręgiem zakopiańskich intelektualistów i artystów.